Sicilië 2018

Sicilië 2018

ons reisje afgerond

Sicilië 2018Posted by Sintia Sat, July 28, 2018 10:56:36
Zaterdag 28/07 ben ik opgestaan met een glimlach omdat ik eindelijk bij mijn geliefden ben, maar ook met een groot gemis naar alle ervaringen en mensen die we gaande weg hebben meegemaakt/leren kennen. Op dit moment weet ik zeker dat ik de afgelopen ervaring en de jongens - die nu een speciale plaats hebben gekregen in mijn hart- ga meenemen voor de rest van mijn leven. Omdat wij tijdens ons verblijf in Catania en Cammarata zoveel hebben gelachen en meegedeeld is er een hoop aan woordjes ontstaan die vanaf nu een andere connotatie hebben gekregen. Hieronder som ik ze nog even. Voor de buitenstaanders kunnen deze woordjes/zinnen soms heel gewoon klinken. Voor ons zijn ze geassocieerd met personen en gebeurtenissen waarvan ons hersenen direct iets zal kunnen oproepen. Om af te sluiten zeg ik jullie dat het reisje nu definitief is AFGEROND (het WOORD van ons reisje) is, maar dat mijn herinneringen aan de jongens, mijn mede groepsgenoten en de rest voor altijd in mijn hart en geheugen zullen blijven.

En als laatste een dankgroetjes aan voor deze onvergelijke ervarin: Bianca, Zr Lies, Sophie, Marieke, Zr Natalie, Cintia, Daniele, Graziele, Zr Nella, Zr Christabel, Zr Josefine, Antonino, Antonio, Dony en de jongens: Ibrahim, Armel, Issa, Issa, Omar, Barry Mamadou, Barry Lammarani, Youssouf, Youssouf Minthe, Garry, Kelvin, Brahima, Idriss, Idrissa, Siafa, Bah Prince, Metkel, Alpha, Henok, Abel, Siata Kakai, Jerome, Bahabolom, Aliu, Diakité, Ashraful, Tijani, Iqkbal, Abduulaye, Mamadi Jaiteh, Abib koala, Phaphane, Kassim, Kassoum kone, Tijani, Tejan Barrie, Samuele, Rachid, Abib, ...

Lijst van woordjes : Sicilië 2018

Afronden

Multo bene

Iky Iky

Ascpetta

Togoro Togoro (ISSA, sociale tuinen)

Vulkano (Sophie)

Ragazzi

Is er iets veranderd aan mij ? (Sophie)

Piano Piano

Waar is mijn Gsm ? (Sophie)

Koala (Abiba)

Doucement

Heeft er iemand koekjes ? (Sintia tijdens busrit)

Ijsjes

Het programma voor vandaag?

In name of all African nation (Speech van Ibrahim)

OOOoooooooooh (in koor, Graziele)

Aaaaamaaaaaaaaai (Sintia)

Tes ma petit soeur (Sophie)

T'm so ashamed (Ibrahim)

die ene van Serena

Bol het af ( Sintia tijdens het presenteren)

Talk to the Hand (Sophie en Bianca)

Whatever (Ibrahim)

mother (de jongens tegen Sintia)

Mamma Mia (Issa)

je ne profite pas (Issa tijdens muzieklessen en werken)

OMG (Sintia)

Pas gentil (Issa)

Biancaaaaaaaaaaaaa, Sintiaaaaaa, Mariekeeee, Sophieeeee (Jerome)

Handshakes

Weeral rijst ?

I don't care (Ibrahim)

Happy Birthday babe (redder tegen Zr Lies)

Party all night and work at the Navy (redder)

Chilly Willy

Cintia

Niet in beproeving (niet in bekoring tijdens de gebeden)

In de naam van de zoon, vader,.. Amen (Sophie)

Numero Uno

Madam (Barry tegen Zr Natalie)

Jesus Christ

Zr Lies getrouwd met 2 kinderen (Idriss)

teachaaaa (Idriss)

Laat maar, ik zal beter zwijgen (Sophie)

Sorry Sorry (Sophie)

Marieke heeft me zee doen drinken (Armel)

Good, no Good (conversatie Marieke met Erithreieërs)

Je bent gek, Sukkel (Youssouf)

Etna Bord

Maintenant? Oui maar blijven zitten

Eet maar, waarom eet je niet ?

Beslissimo

Poco Poco (Eten)

Het gaat niet door. Het is verplaatst naar een ander moment

Djarama

Kijk Angelina (Sintia)

Ik haat het als ... (Sintia)

Waarom makkelijk als het moeilijk kan (Sophie)

Njamata Maboralle

Why aren't you Christian?

Libië

Preek (Cirkel moment)

Deelmoment

Spoussiamo (Rachid tegen Bianca)

Princess Sophie

Sit down ! Eat ! (Ibrahim)

Friendship over

what's your problem boy?

Are you sure ? 100% (Koala Abib)

I'm not laughing, i'm smiling (Abib)

Ligt Cammarata nog in Sicilië ? (Sophie)

Vip, special treatment

Capito

Basta

Finito

Wenen (Sintia)

Dan hebben we een verhaaltje om te vertellen (Bianca)

Free as a bird (Sophie)

We are Belgium (Zr Natalie)



HET GAAT JULLIE GOED! AFGEROND




Terugkeer naar België

Sicilië 2018Posted by Bianca Fri, July 27, 2018 01:39:06

Donderdag 26/07 begon onze terugreis. Om 11u vertrokken we vanuit Cammarata met de cammionet, weer door allerlei smalle straten, hoog, laag, haarspeldbochten, enz.
Om 12u vertrok de bus richting Catania. We hadden ook al enkele berichten gestuurd naar de jongens van Catania of ze ons eventueel nog wilden opzoeken aan het station voor we naar België vertrokken. 7 jongens hebben uiteindelijk de trip van het opvangcentrum tot bij ons gedaan. Vele anderen wilden ook komen, maar moesten werken of de Senegalavond helpen voorbereiden. Met sommigen konden we even videochatten. Het was een zeer mooi moment en het gaf een warm gevoel dat zij dit voor ons wilden doen. We hebben hen erg gemist en zij ons ook. smiley

Na bijna 3u was het zover om opnieuw de bus te nemen richting de luchthaven en vaarwel te zeggen aan onze jongens van Catania. Ik heb velen laten weten wanneer ons vliegtuig opsteeg, want vanop het opvangcentrum kan je alle vliegtuigen zien en horen. Ze vonden het leuk om te weten en ons vliegtuig te volgen, maar tegelijk was het ook triestig en emotioneel voor hen om ons zo te zien vertrekken. Ook wij vonden het een moeilijk moment. Ik was zelfs wat nerveus wetende dat we letterlijk uitgezwaaid werden door hen en niet wisten hoe het er aan de grond aan toe ging, hoe ze zich voelden, enz.

Ondertussen zijn we in Milaan geland, hier moeten we de nacht doorbrengen, want onze volgende vlucht richting Zaventem is pas om 6u55.

Een vriend van zr Nathalie die hier een uur vandaan woont, heeft pizza's voor ons meegebracht. Die zijn nu nog steeds aan het bijkletsen. De anderen hebben hun luchtmatras opgeblazen en proberen wat te slapen. En ik maak van de gelegenheid gebruik om de blog aan te vullen, want hier slapen zou mij toch niet lukken. Ik hou de wacht voor onze spullen en neem zeer graag enkele slaapfoto's van de anderen. smiley


Tot in België!




Cammarata

Sicilië 2018Posted by Bianca Fri, July 27, 2018 01:14:45

Na een lange busrit vanuit Catania werden we opgehaald in Agrigento door zr Christabelle en zr Nella. Ik had een beetje het gevoel dat we van het ene in het andere avontuur gedropt werden. We waren nog maar pas aan het bekomen van het eerste moeilijke afscheid en maakten na enkele uurtjes alweer kennis met nieuwe mensen.

Omdat er in Agrigento interessante tempels waren om te bezoeken en die ook 's avonds het mooist zijn, zijn we die meteen gaan bezoeken.

Daarna begonnen we aan opnieuw een lange autorit tot in Cammarata. Deze keer zaten we in de bergen, dus veel omhoog, omlaag, scherpe bochten en smalle straten. Het was zeer speciaal om een zuster in een cammionet te zien die zo'n wegen de baas kan. smiley

Eens aangekomen, werden we door enkele jongens geholpen om onze valiezen te dragen. Er was ook taart voor ons klaargemaakt, superlekker! Dan konden we aan het avondeten beginnen, maar we waren zo moe dat we niet lang daarna zijn gaan slapen. smiley

De volgende dag moesten we wennen aan de nieuwe werking. In Don Bosco 2000 deden we namelijk zo goed als alles samen met de jongens: ontbijt, lunch en avondeten, 4-uurtje, we kwamen in dezelfde leefruimte waar we spontaan konden tafelvoetballen, biljarten, tv kijken, we konden de jongens makkelijk vinden om samen te zwemmen of andere activiteiten te doen, enz.

In Cammarata aten we daarentegen aanvankelijk apart bij de zusters, we sliepen ook in een ander deel van het Castello di Cammarata (ja ja, we sliepen in een historisch kasteel). De deur was afgesloten dus we moesten ofwel steeds aanbellen om terug binnen te gaan waar wij logeerden of we moesten de sleutel vragen. Er waren ook geen geplande activiteiten waardoor we niet goed wisten wat te doen en hoe contact te zoeken met de jongens. Het voelde in het begin dus allemaal wat geforceerd aan.

Wetende dat we hier ook niet lang waren, wisten we niet goed hoe we hier een goede band zouden krijgen met de jongens, aangezien we hen zo weinig zagen. Maar we hebben er toch alles aan gedaan om er het beste van te maken en te wennen aan de nieuwe structuur.

Uiteindelijk mochten we vanaf dinsdag bijvoorbeeld wél samen ontbijten. Sophie en Sintia hielpen in de keuken voor de lunch en Marieke en ik volgden een Italiaanse les mee.

We hebben enkele uitstapjes gedaan met de jongens. De eerste was naar Cammarata zelf. Antonino was de taxichauffeur en gids die veel over de smalle straatjes, vele kerken, historische gebouwen, enz. wist te vertellen. Mooi stadje om te bezoeken!

Diezelfde dag gingen we ook 's nachts op uitstap. Enkele jongens houden wel van het nachtleven. 'Cammarata by night' was dan ook weer zeer leuk. We hebben vooral gewandeld en aten een typisch Siciliaanse granita.
Dinsdag hielpen we verder ook met de voorbereiding van een inwijdingsfeest van een zuster en het afscheid van zr Christabelle die hier een maand verbleef, maar nu terug naar Rome gaat om verder te studeren. We hebben samen pizza en andere hapjes gemaakt voor 's avonds. Dit was best gezellig, maar het leukste moment was wanneer we konden proeven van de zelfgemaakte pizza! smiley

Onze voorlaatste dag kwam er al snel op woensdag 25 juli. Dan deden we een grote uitstap naar Palermo, de hoofdstad van Sicilië. Hierbij gingen er 6 jongens mee die we op die dag veel beter leerden kennen en toch nog een redelijke band mee konden opbouwen. Het was dan ook jammer dat we de dag erop al moesten vertrekken en dat vonden zij ook...

Donderdag kregen we een mooi afscheid van onze nieuwe vrienden uit Cammarata, die nu dus ook in ons hartje passen.



pre voetbal, voetbal, post voetbal (dansshow)

Sicilië 2018Posted by Sophie Tue, July 24, 2018 15:24:00

Er zijn jongeren gekomen om te voetballen eens. Het waren ook oudjes maar ik ben gaan voetballen en Bianca ook maar je kon met de oudjes gezelschapspelletjes spelen. We werden in teams van 5 verdeeld ik had wat smalltalk gedaan met een van de jongens die op bezoek kwam dus ik ben net niet laatste gekozen (oke het voelde mss zo). Dus ik wou me bewijzen. Ik heb ook even gebeden dat ik in Kassim zijn team te zijn. Want ik heb al meegespeeld eens en hij is agressief maar als ik een fout maak zou hij nooit boos worden op mij maar zou hij discieren met de andere jongens. En thank god ij was in zijn team, ik heb het hem ook gezegd en hij vond het grappig. Ik word niet boos op vrouwen zij hij, in Afrika is dat zo dan ben je zoals mijn mama. Dus ja de andere jongens bevestigde dit ook dus voor een keer geen kleine zus. Voor elke match die begon deden we een team kreet door mijn knitiatief. De jongen vond dit speciaal maar deed mee. Toen ik mee speelde zijden ze me dat ik in aaval moest gaan dus deed ik dat. Ik probeerde vooral hun attitude over te nemen, ik vond dit echt belangerijk en had een staart aan en een kasrsrechte rug. Ik liep altijd mee in de aanval en probeerde wanneer nodif af te pakken of te passe. Ik ga niet zeggen dat ik met mijn basis skills geweldig was en niet soms verkeerd shotte maar dit was genoeg voor hun want iedereen zij dat ik goed gespeeld had. Bisnca haar team had gewonnen, natuurlijk ook omdat ze me geen penalty hadden laten spelen, maar dit gaf me wel een tof gevoel want ook andere jongens kwamen het zeggen. En ofwel zijn ze beleefd ofwel is achter een bal en voor mensen lopen en af en toe tegen een bal shotten toch al oke.

Wat ervoor en erna kwam wss eigenlijk nog interessanter. Ervoor was een spectacel. Hoerey weer iedereen meetrekken maar het viel nog mee en ze waren er. En er kwam een tsm tam spectakel van de workshop groep van Zr Nathalie, ook jongens die af en toe nasr de piano kwamen zaten er bij. Ik was impresded want ze hadden allemaal matching tshirts aan en een grown hoedje dat we mee hsdden genomen. Ik wist dat Dijalkte met iets ging dansen dus als hij met een lange rok in een hoekje klaar stond wist ik dat het niet alleen maar goede ritme bests gingen zijn.

De dans was begonnen door zr Nathalie met al snel Siafa erbij en dikalite. Siafa lijde de padjes masr het was niet te duidelijk masr wel zichtbaar en mss wel de bedoeling. Toen kwamen de dans solos en amai Siafa kon er war van, ik was onder de indruk, hij was met zijn gezicht heel exspressief en had een goed opbouw en zijn turnskills kwamen goef tepas. Dijakite dee het ook heel goed hii heeft een nice flow en aan tafel hebben we wel af en toe erna wat gedanst. Ik zat naadt de iritreers en ons gesprek was alles goed en zij dan die lachte met ik die dans. Bianca zocht iemand om mee te gaan dansen daar en ol vond dat geen probleem en veel bezoekers en jongens zijn gaan dansen zelf.

Na de voetbal was er een soort van dansbattle. Siafa was beginnen dansen met wat bezoekermeisjes (ze waren zijn groote) en erna zijn we op de muziek blijven dansen. Het was heel mooi om Siafs en Armel te zien dansen samen. Armel had me tijdens de avond dat we samen zonge en dandte op onze muziek al wat geleerd en ik wist wel dat hij goed was. Maar door zijn oefenmomenten met Siafa is hij beter geworden en dat zegt zij hij zelf ook. Hij zij ook dat doordat ik ervoor en erna vaak gevraagd heb om danslessen dat hij terug meer is beginnen dansen omdat door zijn reis naar hier hij niet echr veel meer danste en dat hij zijn pasjes heropneemr. Allesins het was heel syncroon de twee. Erna kwamen solos van siafa mer alle soorten saltos en trucjes die je maar kon bedenken. Soms denk ik dat afrikanen spieren kunnen bewegen dat wij niet kunnen. Yousoufou had me ook ervoor gezegd dat hii niet kpn dansen en ik zij hem dat hij moest gaan dansen erna en zijn nenene of misschien werden direct omver gezwierd toen hij naast siafa en armel kei goed was aan het meedansen. Ik heb hun ook allerlij grappige moves geleerd. Erna begonnen we in circel te dansen en dan begonnen er allerlij jongens door de circel speciaal te lopen. Erna gingen we in circels dansen . Ik ben die dag ook nicht van isa en serena geworden want grote zus of tweeling was geen optie voor hun en kleine niet voor mij.



post platte matras

Sicilië 2018Posted by Sophie Tue, July 24, 2018 15:20:29

De dagen na de vervaning van de matras waren heel tof. De pianolessen begonnen zijn vorm en vaste leerlingen te krijgen (3) . Af en toe waren we met 5 of eens 8 maar de drums en de blokfluit werden ook soms gebruikt. Ik heb gemertk dat door mijn beetje blokfluitles op school vroeger ik er toch nog iets van kon en ik op gehoor wel liedjes kon vinden om hun aanteleren. Het was ook meestal op gehoor of met akkoorden dat de piano liedjes werden aangeleerd (oke heel de tijd). En ibrahim leerde zo snel dat hij me al begon te zeggen welke akkoorden hij het liefste zou hebben. Hij wou ook perse mijn liedje happy hope leren en heeft het al aan 2 geleerd. Iedereen leert elkaar ook happy birthday. De jam sessie zijn altijd na dar zr Nathalie klaar is. Ik moet in principe tot half 6 geven of 6 maar dat is meestal tot half 8 dus 4 uur. Dit is ook omdat het meestal pas om half 5 begint en sommige later komen ik moet afwisselen en ik iedereen de gelijke kans wil geven om te leren wat ze willen leren. De laatste twee dagen kwam Sintia erbij en zoals meestal was ibrahim als laatste over we hebben twee liedjes samen geoefend met zang en piano en we gaan dat morgen spelen.

We zijn erna gaan lopen en we hebben samen gezegd dat hij nu wel genoeg had gelope. Hij liet ons de haven zien waar hij gestrand was maar was er ervoor al geweest en kon het nu wel al relativeren. Hij en Idria waren er (Armel deze keer niet) als ze iets mis deden begonnen ze in het arabisch te schelden en ik merkte dat ze mensen nadeden. Dit was dus eigenlijk een manier van de nog trauma van in Libie om te gaan. Toen Sintie die Arabisch kan zij dat echt lelijke woorden waren legde I uit dat als ze niks mis deden ze werden geslagen en er die woorden werden gezegd.





platte matras (a beginning)

Sicilië 2018Posted by Sophie Tue, July 24, 2018 15:14:54

Het is weer even geleden dat ik hier nog iets op heb geschreven. De strandspelletjes van het weekend waren tof. De knutsek activiteiten ook. Ik kreeg plots een verrandering in het programma om piano te geven.Dat was vooral voor Ibrahim omdat ik hem niet in mijn vrije uren mocht lesgeven en omdat de iritreer jongen ook zo goed was. Uiteindelijk heb ik al veel leerlingen gehad en kunnen de meeste wel Happy birthday, Frere jacke. Ibrahim kan you raise me up en wil erna we are the world leren voor zr nathalie. Een iemand kan al Papaouyai spelen en mijn verzoeken om hun disney liedjes te doen spelen zijn nog niet echt gelukt.

We zijn vandaag opstap naar Catania en dat was heel leuk. We eten in een italiaans restaurantje en zijn een beetje gaan shoppen en een kerk gegaan. De gluten-vrije pasta was heel lekker en ik heb er ect van genoten. We waren naar de saaie museum gegaan maar

Het dansen met de jongens was ook zalig en Omar an jackite hebben al gevraagd of we vandaag nog dansen.

Ook grappig om alle stoere jongens samen naar beyonce te horen luisteren. We hebben een liedje van haar gespeeld maar isa onze fan was te moe.

Alleszins heb ik ook wat meer afrikaans leren dansen , ik kan goed dansen zeggen ze maar afrikaans maar een beetje. Doucement moet je dat dansen.

Je merkt ook dat nu dat we hier al wat langer zijn ze meer hun verhaal durven te zeggen. Ik weet dan van sommigen dat ze zijn gevangen genomen of verkocht en dat is toxh soms moeilijk te slikken zeker van de kleine iritreers.

We zijn nu opweg om een nieuwe matras gitaar snaren en kaartjes te posten. Vermits ik al een paar dagen een platye matras heb met 5 (4 geplakte) gaten was het wel nood aan een nieuwe. Want mijn mopjes over dat ik te veel eet en daarrom mijn matras plat doe graakte wat op.





Afscheid nemen van Don Bosco 2000 in Catania

Sicilië 2018Posted by Bianca Sun, July 22, 2018 18:17:50

Het einde van het eerste deel van onze vrijwilligersreis zit erop. Gisteren, zaterdag 21/07, was onze voorlaatste dag. Om in schoonheid af te sluiten, hadden we een avond georganiseerd waarbij de jongens die activiteiten met ons gedaan hadden, hun (nieuwe) talenten konden tonen aan hun vrienden.

Als eerste waren Omar en ik aan de beurt. Ik had hem de Europese Hymne / Het Vredeslied geleerd. Hij speelde de melodie en ik begeleide met akkoorden. Hij heeft de afgelopen weken veel geoefend en erg doorgezet om de gitaartechniek onder de knie te krijgen. Ik was dan ook zeer trots en blij voor hem dat hij zijn harde werk kon tonen aan de anderen.

Verder is de avond niet helemaal volgens plan verlopen. smileyIbrahim die graag een dankspeech wilde geven en dat zomaar verplaatste, omdat dit ook de inleiding was voor het lied dat hij zou zingen met Sintia en Sophie.

Daarna werden we aangenaam verrast door Abel die op zijn 'krar' (gitaar uit Eritrea) een prachtig Eritreeërs lied speelde en daarbij ook zong. Zoals ik al vertelde in een eerdere blog, zijn de jongens uit Eritrea redelijk afgezonderd en nemen ze (uit zichzelf) weinig deel aan activiteiten. Ook nu weer heb ik, op vraag van Daniele, anderhalve week geprobeerd om Abel te overtuigen om iets te spelen voor een publiek. De avond zelf maakte hij mij wijs dat er een snaar gesprongen zou zijn, maar al snel viel hij door de mand en ging hij na wat aandringen toch mee. Hij had de aandacht van iedereen en heeft een goede indruk nagelaten.

Ook zr Nathalie had met een hele groep jongens op de djembé en andere slaginstrumenten iets voorbereid. De jongens zongen op een gegeven moment een naam van iemand in het publiek die dan vooraan even moest dansen op het Afrikaanse ritme die de groep aansloeg. Toen ik naar voor werd geroepen, heb ik de hulp van Armel ingeschakeld die ook op het podium stond, zo was ik toch niet helemaal alleen! Velen hadden hier veel goesting in en dansten supergoed, en anderen liepen letterlijk weg bij het horen van hun naam. Hierna hebben enkelen de ronde moeten doen om iedereen terug te krijgen in het amfitheatertje.

Tijdens het wachten, gaven Siafa en Armel een prachtig, maar ook komisch dansoptreden. Eerder die dag hebben Sophie en ik nog wat dansles van hen gekregen, maar hun niveau halen is onmogelijk! De medewerkers zagen hun talent ook en zouden hen willen helpen door hen eventueel dansles te laten volgen.

Daarna zong onze groep vrijwilligers een Nederlandstalig lied: Vlaanderen Boven van Raymond van het Groenewoud. Ook al begrepen ze er niets van, toch kregen we complimenten over het brengen van een Belgisch lied.

Deze avond werd verder ook gebruikt om certificaten voor Italiaanse les uit te reiken. Hoewel het onverwacht was, vonden we het geweldig om een hele groep zo trots hun certificaat te zien vasthouden.

Om iedereen nog een klein souvenir te geven, hebben we, in het Italiaans weliswaar, kaartjes geschreven voor alle jongens. Voor degene die nog geen Italiaans kunnen, is dit misschien zelfs een motivatie om naar de lessen te blijven gaan.

Op het einde hebben we samen nog een beetje gedanst. Niet heel lang, want er moest veel teruggezet worden.

Voor we gingen slapen, gingen we langs bij enkele jongens in de gezamenlijke ruimte. Ze waren erg bezig met ons vertrek en waren al afscheid aan het nemen. Dit was een mooi en emotioneel moment. Slechts een voorsmaakje voor de volgende dag.

Ook enkele jongens hadden ons ondertussen betenisvolle souvenirs gegeven. Idriss gaf mij een bootje van papier met de vlag van België, Omar gaf een armbandje met Afrikaanse kleuren en Armel gaf een Unicefarmbandje die hij kreeg wanneer hij voor het eerst voet zette in Europa. Dat bandje krijgen minderjarigen op de boot om ze makkelijker te onderscheiden van de volwassenen. Ik mag hem vanaf nu dragen, omdat het bescherming brengt volgens hem.

Vandaag was het dan uiteindelijk wel écht zover, de allerlaatste dag. Tijdens het ontbijt speelde Jerome het toepasselijk lied 'See You Again' af. Daarna namen we zijn gsm even over om, alweer, een klein (karaoke)feestje aan tafel te geven.

Het werd dan ook hoog tijd om de koffers in te pakken en te kuisen. Na de lunch namen we nog een foto met onze vrijwilligersgroep bij onze prachtige muurschildering die we de afgelopen week gemaakt hadden.

Vandaag is het hier 40°C, dus namen we voor de laatste keer een duik in de zee. We kregen, veel makkelijker dan andere keren, een boel jongens mee waarmee we superveel plezier maakten in het water. Tegen 15u was het echter tijd om ons klaar te maken voor het vertrek.

We namen opnieuw een foto bij de muurschildering, maar deze keer van de hele groep.

Hierna werden er veel knuffels en afscheidwoordjes gegeven. Wij gaan iedereen heel erg missen, maar zij ons ook. Het was tegelijk een leuk maar ook een triestig moment, want we voelden de hechte vrienschap die we opgebouwd hadden heel erg, maar tegelijk moesten we er afscheid van nemen. smiley

Nu zitten we in de bus (2 à 3 uur) richting Agrigento. Daar zullen we opgehaald worden door iemand uit het volgende opvangcentrum in Cammarata.

Dit opvangcentrum is een tweede onthaal, waarbij er minder jongens zijn (12-tal). Zij zijn doorgestroomd uit een eerste onthaalcentrum (waar ze na aankomst in theorie slechts een maand mogen blijven).
Ik ben benieuwd naar het verschil in werking en ben blij om weer nieuwe mensen te ontmoeten. Tegelijk weet ik ook dat dit een kort bezoek zal zijn en dat hierna misschien weer een moeilijk afscheid komt. Al kan ik mezelf alleen maar gelukkig prijzen dat ik mensen heb ontmoet die vanaf nu zo veel betekenen dat ze afscheid zo moeilijk maken. Alle jongens hebben een speciaal plekje in mijn hart! smiley



Muziekavond

Sicilië 2018Posted by Bianca Fri, July 20, 2018 17:21:12

Net zoals 2 weken geleden werd er aan de bar een muziekavond georganiseerd voor zowel de jongens en de medewerkers in het opvangcentrum als voor mensen van buitenaf.

Zoals het ook vaak andere keren verloopt als er iets gedaan wordt, hebben de jongens niet zo veel zin: "Ik kan niet dansen" of "Ik ben moe" of "Ik moet iets anders doen" of ...

Toen we vertrokken richting de bar, hebben we nog wat reclame gemaakt. "We komen wel achter" zeiden ze dan.

Nadat we van een ijsje genoten hadden, was er nog niemand van de jongens te bespeuren, dus besloten we terug te gaan om ze mee te pakken. "Wacht, ik doe even andere schoenen aan" of "We gaan na dit spel (tafelvoetbal) komen" of ... We kregen slechts enkele jongens mee, en aan degene die achterbleven zei ik: "Ik sta hier om 23u terug, dus zorg maar dat je klaar bent" smiley

Met de andere jongens vertrokken we al en hebben we een klein halfuurtje gedanst. Er was nog niet veel volk dus wilden ze vooral aan de kant kijken. Sommigen probeerden zelfs weg te sluipen (maar dat had ik gezien!)

Na een tijdje kwamen er enkele jongens uiteindelijk ook achter en zoals afgesproken haalde ik de laatste jongens op om 23u, aangezien ze dit uit zichzelf niet zouden doen.

De medewerkers apprecieren het heel erg dat wij zoveel moeite steken in het betrekken van zoveel mogelijk jongens bij allerlei activiteiten. Het lukt ons bovendien nog heel goed ook, want ze komen uiteindelijk, na héél lang aandringen, toch af. Ik heb ook eens rondgevraagd of ze nu blij waren dat ze toch gekomen waren en daarop antwoordden ze zeer overtuigd "JA".


Er is dan ook nog een redelijk geïsoleerde groep jongens uit Eritrea. Zij eten apart, gaan overdag soms naar een apart dagcentrum bij andere landgenoten, spreken enkel hun eigen taal (slechts 1 spreekt een beetje Engels), gaan zelden naar de Italiaanse les, ... Hierdoor is deze groep moeilijker bereikbaar. Wij proberen bij hen letterlijk met handen en voeten of via Abbi (de bijnaam van de Engelstalige jongen) de groep te betrekken. Als we ze zien, doen we een speciale handshake, gisteren nodigde een van de kleinere jongens mij uit om mee te kijken naar een filmpje met muziek uit Eritrea op zijn Facebook en probeerde hij mij uit te leggen wat er te zien was, we krijgen ze ook meer en meer mee naar de Italiaanse les, waardoor je nu tenminste eens kan vragen "Hoe gaat het?" (Come stai?) en ze daar in het Italiaans op kunnen antwoorden.
Bij deze groep voelen we vooral zonder woorden hoe onze aanwezigheid geapprecieerd wordt, wat ik op zich al heel mooi vind. Maar het feit dat de medewerkers over 'een mirakel' spreken ten op zichte van deze evolutie bij die groep, maakt ons nog trotser op wat we met hen bereikt hebben.

Ook zij waren 's avonds aanwezig op de muziekavond. Eerst kregen we ze moeilijk mee. Als ze dan toch kwamen, bleven ze in een hoekje achteraan kijken. Eens de groep groter werd, kwamen er toch 2 in de kring staan en konden we hen makkelijker betrekken bij het dansen. Ook enkele anderen jongens zochten uiteindelijk contact met hen, want zij kennen elkaar ook niet zo goed.

Zo'n muziekavond is er om de 14 dagen en ik hoop dat ze hier ook zonder ons aan willen deelnemen, want ze maakten gisteren duidelijk veel plezier!

Next »