Sicilië 2018

Sicilië 2018

Muziekavond

Sicilië 2018Posted by Bianca Fri, July 20, 2018 17:21:12

Net zoals 2 weken geleden werd er aan de bar een muziekavond georganiseerd voor zowel de jongens en de medewerkers in het opvangcentrum als voor mensen van buitenaf.

Zoals het ook vaak andere keren verloopt als er iets gedaan wordt, hebben de jongens niet zo veel zin: "Ik kan niet dansen" of "Ik ben moe" of "Ik moet iets anders doen" of ...

Toen we vertrokken richting de bar, hebben we nog wat reclame gemaakt. "We komen wel achter" zeiden ze dan.

Nadat we van een ijsje genoten hadden, was er nog niemand van de jongens te bespeuren, dus besloten we terug te gaan om ze mee te pakken. "Wacht, ik doe even andere schoenen aan" of "We gaan na dit spel (tafelvoetbal) komen" of ... We kregen slechts enkele jongens mee, en aan degene die achterbleven zei ik: "Ik sta hier om 23u terug, dus zorg maar dat je klaar bent" smiley

Met de andere jongens vertrokken we al en hebben we een klein halfuurtje gedanst. Er was nog niet veel volk dus wilden ze vooral aan de kant kijken. Sommigen probeerden zelfs weg te sluipen (maar dat had ik gezien!)

Na een tijdje kwamen er enkele jongens uiteindelijk ook achter en zoals afgesproken haalde ik de laatste jongens op om 23u, aangezien ze dit uit zichzelf niet zouden doen.

De medewerkers apprecieren het heel erg dat wij zoveel moeite steken in het betrekken van zoveel mogelijk jongens bij allerlei activiteiten. Het lukt ons bovendien nog heel goed ook, want ze komen uiteindelijk, na héél lang aandringen, toch af. Ik heb ook eens rondgevraagd of ze nu blij waren dat ze toch gekomen waren en daarop antwoordden ze zeer overtuigd "JA".


Er is dan ook nog een redelijk geïsoleerde groep jongens uit Eritrea. Zij eten apart, gaan overdag soms naar een apart dagcentrum bij andere landgenoten, spreken enkel hun eigen taal (slechts 1 spreekt een beetje Engels), gaan zelden naar de Italiaanse les, ... Hierdoor is deze groep moeilijker bereikbaar. Wij proberen bij hen letterlijk met handen en voeten of via Abbi (de bijnaam van de Engelstalige jongen) de groep te betrekken. Als we ze zien, doen we een speciale handshake, gisteren nodigde een van de kleinere jongens mij uit om mee te kijken naar een filmpje met muziek uit Eritrea op zijn Facebook en probeerde hij mij uit te leggen wat er te zien was, we krijgen ze ook meer en meer mee naar de Italiaanse les, waardoor je nu tenminste eens kan vragen "Hoe gaat het?" (Come stai?) en ze daar in het Italiaans op kunnen antwoorden.
Bij deze groep voelen we vooral zonder woorden hoe onze aanwezigheid geapprecieerd wordt, wat ik op zich al heel mooi vind. Maar het feit dat de medewerkers over 'een mirakel' spreken ten op zichte van deze evolutie bij die groep, maakt ons nog trotser op wat we met hen bereikt hebben.

Ook zij waren 's avonds aanwezig op de muziekavond. Eerst kregen we ze moeilijk mee. Als ze dan toch kwamen, bleven ze in een hoekje achteraan kijken. Eens de groep groter werd, kwamen er toch 2 in de kring staan en konden we hen makkelijker betrekken bij het dansen. Ook enkele anderen jongens zochten uiteindelijk contact met hen, want zij kennen elkaar ook niet zo goed.

Zo'n muziekavond is er om de 14 dagen en ik hoop dat ze hier ook zonder ons aan willen deelnemen, want ze maakten gisteren duidelijk veel plezier!


Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.